Bundan bir kaç ay öncesiydi 3 Kişi (Erdi – Bilge – Ben) ehliyet almak için kursa yazıldık.O günlerde neredeyse tek çalışan bendim Bilge’de hafiften çalışıyor idi, ama Erdi hiç çalıştığını görmedim.Arkadaşlarla felan aramızda atışıyorduk kalan dilimizden düşmez felan diye.Burak (kankam) ” kanka sen geçersinde diğerlerini bilemem” felan diyordu.

Neyse sınav günü geldi çattı, sınavda okadar heyecanlanmıştımki öss’de bile o kadar heyecanlanmamıştım.

Sınav sonuçları açıklandığında Bilge ve Erdi’nin sınavda Motor, İlk Yardım, Trafik derslerini geçtiğini benim ise trafik ve ilk yardımı geçip motorda kaldığımı öğrendik.Allah’tan pek takılan olmadı sağolsunlar birdahakine sen geçersin gibisinden destek oldular.:)

İkinci hakkımdada çalıştım, ondada geçemedim.:(

18 Nisan ehliyet sınavına girdim bu diğerlerine göre daha iyi geçti, geçen sınav soruları açıklandı bir göz attım puanımı hesapladım 60 küsür felan çıktı:( (İnşallah yanılmışımdır) Sınavdan geçmek için almamız gereken ortalama puan ise 70.

Sonuçlar büyük bir ihtimal bu hafta içi açıklanıcak ama ben açıklanmasını istemiyorum, bundada kalırsam kendimi iyice embesil, idiyot, moron hepsi gibi hissedicem.Zaten bundada kalırsam insan içine çıkmam  Ailem, Burak, sevgilim ve arkadaşlarımın yüzüne bakamam.

Neyse sonuçlar açıklanınca görücez herşeyi.

Hepinize İyi Sabahlar.

199o yılının 5 ocak cuma gününde  dünyaya gelmiş ikiz kardeşlerin bir tekiyim, Erdi kendini tanıtırken bir dingille dünyaya geldim diyerek iltifat etmiş ama ben ona iltifat etmicem beklemesin boşuna:)

Ordu’da doğduktan sonra ailemizin aldığı karar ile Giresun’a taşınmışız.Küçüklüğümüz güzel geçmiş, ikiz kardeşim ile düşe kalka büyümüşüz işte.İlk okul yılları bizim için güzeldi okulda birçok kişi tarafından tanınıp seviliyorduk(bende ufacık birbirine benzeyen çocuklar görsem severim tabi) Neyse ilk okulu Giresun Cumhuriyet İk Öğretim Okulunda tamamladık.Liseyi Giresun lisesinde başarılı sayılacak bir şekilde bitirdik.Okadar güzel yıllardıki lisede tanıdğımız arkadaşlarımız, dostlarımız ap ayrı günlerdi, o günlerden bize kalan hiçbirşeyi unutamayız.Lise bitmişdi girmemiz gereken bir sınav vardı ÖSS girdik ve başarılı olamadık.

Bir gün Babam’ın işi için istemedende olsa Trabzon’a taşınma kararı aldık.Artık Trabzona’da yaşıyorduk iyi ve kötü günlerimiz geçti ama hayatımda alıcağım en kötü haberi 26 mart günü Trabzon’da almıştım, bizim herşeyimiz,yeri gelince arkadaşımız, yeri gelince abimiz, bize eğriyi – doğruyu öğreten Babam’ızın vefat ettiği haberini aldık, yıkılmıştık.Bu olay üzerine Giresun’a geri döndük ve artık bizim için hayat yeni başlıyordu.

Giresun’da yakınlarımız sayesinde hayata daha sıkı sarılmamız gerektiğini anlamıştık.Bu sırada internet sektorunden baya bir uzaklaşmıştık.Bir bilgisayarcı yanında işe başladık, burda hem işi öğreniyorduk hemde çevre ediniyorduk fakat işler istediğimiz gibi olmamıştı bir karar ile işten ayrıldık.İş yerinde çalışırken sitelerimizi yavas yavas tekrar açmaya başlamıştık ama pek vaktimiz olmadığı için ilgilenemiyorduk, işten ayrılınca ilgilenmeye başladık internet sektoru felek28′i unutmamışki bizlere tekrar kucak açmıştı:)Şuanda Allah’a şükür herşey yolunda sayılır umarım ilerde çok daha iyi olucak.

Şimdi Ailemiz ile Kayadibin’deki evimizde yaşantımızı sürdürüyoruz.

Öle birşeyler karaladım kendimi tanıtıcak, sürçi lisan ettiysem affole..

Sizleri seviyorum;)

Sağlıcakla kalın.